“Ben ik nu al immuun?” – # 2

Spread the love


Opvallend, hoe snel we ons aangepast hebben aan één meter en een half afstand houden. Hoe snel we in de gaten hebben wanneer mensen te dicht staan. VRT kreeg de vraag hoe het kan dat in ‘Thuis’ de cafés nog open zijn. Om maar te zeggen hoe bewust we met de maatregelen bezig zijn. Vijftien dagen geleden leek dat nog een ver-van-mijn-bedshow. Social distancing is niet enkel de nieuwe realiteit, zelfs in mijn dromen houd ik tegenwoordig de nodige afstand.

De cijfers, Belgische tegen de lunchpauze en Italiaanse tegen het avondeten, spelen in die dromen ook vaak een rol. Zodra de cijfers bekend gemaakt worden haal ik mijn mentale rekenmachine boven. Ik reken uit hoeveel gehospitaliseerden procentueel op intensieve zorgen liggen. Maar vooral: hoeveel bedden er nog beschikbaar zijn. Nu is iets meer dan 1/4de in gebruik door coronapatiënten, maar dan zijn er ook nog niet-coronapatiënten… Een vriend van mij berekent het aantal zieken op intensieve zorgen per miljoen inwoners. Maar oké, met mij gaat het goed, mocht je je vragen beginnen stellen.

Ondertussen vraag ik me af of dat griepje drie weken geleden wel zo onschuldig was: heb ik het al gehad? Heb ik het nu? Ik blijf op mijn hoede: ieder spierpijntje ervan verdenken een symptoom te zijn (sommige van die workouttutorials laten zich voelen) en bij iedere droge keel of sporadische hoest toch eens goed slikken. Dat eindeloos spreken tegen je scherm, daar wordt je stem schor van. En zou ik dan misschien al immuun zijn?

Misschien wat ongepast maar, ondanks wat licht gehypochonder, voel ik me gezonder dan in lange tijd. Na wat zoeken vond ik een nieuw ritme, van vaste wekkers en werktijden, lezen en bewegen. Mijn gemiddeld stappenaantal stijgt exponentieel, samen met dat van de rest van België. Dagelijks nieuwe workouttutorials zorgen voor wat spiermassa en ik laat alcohol achterwege (kwestie van die paranoïde aanleg niet te voeden). Ik heb altijd last gehad van FOMO. De angst om iets te missen. En hoewel dat de laatste jaren serieus minderde, merk ik nu pas hoe sterk het wel nog was. Wanneer er niets gebeurt kan je moeilijk iets missen. Ook dat brengt rust. Zou ik nu al immuun zijn?


<< Volgende———————————————————————————————-Vorige >>

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *