Burgerplichten en een dissidente samenleving – #15

Er zijn van die mensen die het gevoel hebben dat ze ten allen tijde een voorvechter van het ‘goede’ zijn. Mensen die anderen niet enkel op hun verantwoordelijkheden, maar vooral op hun gebreken wijzen. Dat doen ze meestal niet op de meest, euhm, sympathieke manier. “Ge moet hier wel een mondmasker dragen hé, snotneus!” roept een, vooral zichzelf respecterende, vijftiger.

Negativiteitsmarketing (‘Sad Safari’, dictatuur van de positiviteit) – #14

Temidden een normaal gesprek overvalt me steeds vaker het gevoel dat we in een flashback-scène van een post-apocalyptische film zitten. In een niet-zo-verre grauwe toekomst wandelen we, met volle baard, over verlaten en verwilderde straten. Onze laatste bezittingen in een trekrugzak. FLASHBACK. Een babbel over de gesloten speelgoedwinkels in de Sinterklaasperiode of een mogelijke vervroeging van de avondklok, in afwachting van een vaccin dat de wereld moet redden.

Tijdreizen en leefwereldtoerisme – #10

Samen met eindeloos veel fantasie en science-fiction boeken brengen de kwantumfysica en -mechanica ons het concept van parallelle universa. Niet dat ik daar een snars van begrijp. Maar net als parallelle universa bestaan verschillende leefwerelden naast en door elkaar, vaak met grote onderlinge gelijkenissen, maar altijd wat verschil. En verschillende leefwerelden, daar kom ik wel mee in aanraking. Er zijn evenveel variëteiten op de werkelijkheid als er mensen zijn. En hoewel we dat al even weten, wordt het in tijden als deze soms pijnlijk duidelijk. 

KapotgeSWOT: een korte analyse – #7

Met het welberekend risico wollig te klinken: het postcoronatijdperk komt eraan. Dat is, afhankelijk van hoe lang deze coronaperiode nog duurt, alle grote golven en curves inbegrepen, toch iets om nu al even bij stil te staan. Dat die periode een nieuw tijdperk inluidt, dat zullen we nog moeten zijn. Hoe dan ook, het brengt enkele kansen en mogelijkheden met zich mee, maar ook enkele bedreigingen. Ik wil het geen SWOT-analyse noemen (na drie jaar sociaal werk ben ik wat kapotgeswot), maar het zou zoiets kunnen zijn.

‘t Beste van het varken is de stoofvleessaus – #6

Blijkbaar blijven we nog even binnen de landsgrenzen en gaan we komende maand alvast niet op reis. Er wordt gezegd dat reizen de blik verruimt, dat het je met jezelf confronteert. Dat je jezelf tijdens en na zware inspanningen, nieuwe ontmoetingen of in andere omgevingen tegenkomt. Als je op jezelf bent aangewezen, dan leer je en transformeer je. Het verandert je leven.

Hangmatten, maancycli en loze beloften – #5

Met tijd om te vullen en geen onmiddellijk zicht op een buitenlandse reis, ga ik op vaak stap in eigen buurt. Kwestie van dat vakantiegevoel in eigen streek wat op te roepen. Als je tijdens een wandeling, geïnspireerd op de instagramposts van wandelingen van anderen, een vleugje zonnecrème ruikt terwijl je zonnebril de wereld oranje kleurt, een outfit draagt waar je je anders enkel in het buitenland aan waagt, wel dan is dat perfect gelukt. Tijdens die wandelingen en fietstochten kom je in stukken en straten waar je nooit eerder was. Dat draagt bij aan dat gevoel.

De impact van impact (over bullshit jobs) – #4

Toen ik gisteren, na het applaus, mijn blijdschap over de ingang van het verlengde weekend aan de buren verkondigde, keken ze me allemaal wat vreemd aan. Ik ben blij dat het weekend is, want de dagen lijken snel te gaan maar de weken gaan traag. Nog steeds lijkt het alsof er te weinig uren in een dag zijn om alles rond te krijgen, maar het weekend laat telkens op zich wachten. Mensen zijn bezig met dingen waar ze anders weinig tijd voor nemen. Dingen te creëeren, te veranderen, op orde te zetten. We zijn blij met het resultaat en stiekem wat trots op de impact van ons werk.

Hoeren en huismussen – #3

We zitten niet gevangen, we hebben tijd voor wat huismusserij. Los van al het dromerige en naïeve, los van langdurige impact en postcoronamovements, kunnen we deze lockdown light zien als een experiment dat we anders nooit zouden voeren. Voer voor sociologen, psychologen en economen, evenals voor seksuologen en relatietherapeuten. Een kans om te cocoonen, eerder dan verloren tijd in ballingschap. Dat (samen) ontspannen vergt soms extra creativiteit en inspanning.

“Ben ik nu al immuun?” – # 2

Opvallend, hoe snel we ons aangepast hebben aan één meter en een half afstand houden. Hoe snel we in de gaten hebben wanneer mensen te dicht staan. VRT kreeg de vraag hoe het kan dat in ‘Thuis’ de cafés nog open zijn. Om maar te zeggen hoe bewust we met de maatregelen bezig zijn. Vijftien dagen geleden leek dat nog een ver-van-mijn-bedshow. Social distancing is niet enkel de nieuwe realiteit, zelfs in mijn dromen houd ik tegenwoordig de nodige afstand.

Dagen in tijden van Corona (virusverhaal #1)

Het had iets spannend en ik had er wel zin in, in de lockdown. Lekker gezellig thuisblijven, meer tijd om te sporten en die lever even te laten rusten. Toch blijven de boeken die ik kocht ongelezen liggen en vergaart dat springtouw stof.