Hoeren en huismussen – #3

Spread the love


We zitten niet gevangen, we hebben tijd voor wat huismusserij. Los van al het dromerige en naïeve, los van langdurige impact en postcoronamovements, kunnen we deze lockdown light zien als een experiment dat we anders nooit zouden voeren. Voer voor sociologen, psychologen en economen, evenals voor seksuologen en relatietherapeuten. Een kans om te cocoonen, eerder dan verloren tijd in ballingschap. Dat (samen) ontspannen vergt soms extra creativiteit en inspanning.

We zijn allemaal levenslang aan het leren en de klokt tikt ook in quarantaine. Aan tutorials en inspiratie geen gebrek. Van die druk om allerlei nieuwe dingen te leren voel ik precies niet veel. Het werk wordt er niet minder om, integendeel. Dat herdenken en heruitvinden, het zoeken naar die nieuwe (digitale) dynamiek vergt momenteel voldoende energie. Maar mocht ik me nu toch ergens in verdiepen, dan was het waarschijnlijk een EHBO-opleiding. Als de vijand in toekomstige oorlogen nieuwe ziekten zijn, al dan niet verspreid door vleermuizen, Bill Gates of het Amerikaanse leger, maken we dan van die legerdienst misschien beter geen verplegerdienst? Als er nu één skillset is die altijd relevant zal blijven, dan zijn het medische vaardigheden. Terecht applaus.

Van dingen bijleren en uitproberen gesproken, heeft iemand al eens aan de positieve economische gevolgen gedacht? Met mensen die plots tijd hebben om hun ideeën in daden om te zetten, zie je ondernemerszin alom. Als daar maar een paar kleine zelfstandigen of kleine ondernemingen uit voortgroeien, dan is dat ook allemaal niet voor niets geweest. Niet enkel nieuwe ondernemers trouwens, veel bedrijven en hele sectoren herdenken hun functies en methodes. Hoe zou het trouwens zijn met de ondernemingszin bij sekswerkers? Van cocoonen en skillsets gesproken. Hun precaire (en praktische onbestaande) statuut laat geen enkele compensatie toe. Dwingt deze crisis het oudste beroep ter wereld om te innoveren? Social distancing maakt hoererij niet gemakkelijk. Waar zijn de VR-programmatoren, electrical engineers en productontwikkelaars als de prostitutie roept?

En die huismusserij, die tijd voor jezelf en je gezin, dat kan ook op wandel of in de supermarkt. Ik ging nooit graag naar de supermarkt en vond altijd wel een reden om het te vermijden (met uitzondering van hypermarkten, als de Auchon of de Makro, als een pretpark voor volwassenen). En nu, met de gangpaden praktisch vrij, beduidend minder inefficiënt geplaatste winkelkarren in gangen en beperktere keuze, nu doe ik het met harte. Wachtend in de rij buiten de winkel zag ik mannen en vrouwen met overvolle karren buitenkomen. En hoewel ik dacht: dat wil ik ook, lukte het me niet. Gebrek aan inspiratie ofwat? Geen idee. En ik ben nu niet per se een groot hamsteraar, maar ik smeet toch maar vlotjes weer aan pak WC-papier in de kar. Nu het nog eens in voorraad is. Geef toe, van dat telewerken gaat het toiletpapier ook wel sneller. Kunnen we dat houden, voor altijd, dat beperkte volk in de supermarkt?


<< Volgende ———————————————————————————————-Vorige >>

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *