Let’s get back to the party (of niet?)

Spread the love


‘Let’s get back to the party’ by Zak Salih.


‘Let’s get back to the party’ vertelt het verhaal van twee voormalige vrienden, Sebastian en Oscar. Elk gaan ze op een eigen manier om met hun seksualiteit. Sebastian, leerkracht kunstgeschiedenis, verbaast zich over de vrijheid en openheid waarmee queer jongeren op school zichzelf kunnen zijn zijn en stelt dat in sterk contrast met het g/heil dat hij zelf moest zoeken in antieke kunstwerken. Een typevoorbeeld van de ‘homo americanus domesticus’, zoals Salih het omschrijft, dat in sterk contrast staat met Oscar’s leven. Vanuit een diepgewortelde afkeer voor alles met ook maar een schijn van heteronormativiteit zweert hij ‘to henceforth live by cock alone’.

Kinky blinddoek of trieste clown?

Beiden zijn ze, zonder zich daar bewust van te zijn, op zoek naar diepere betekenis. Dan doen ze beiden buiten hun eigen leeftijdsgroep. Terwijl de extraverte Oscar Cruze uitspeelt (Zak Salih’s versie van Grindr, ‘stelt het logo stelt een kinky blinddoek of een trieste clown voor?’) en de oudere homo-erotische auteur Sean Stokes verafgoodt, obsedeert introvert Sebastian over een van z’n jongere leerlingen, Arthur.
Sebastian leest ‘Tiberius at the Villa’, het laatste werk van Stokes en verklaart tegenover Oscar, alsof hij hem een zielenspiegel voorhoudt “All the sex just gets old after a while. Take that out and there’s nothing left. It was really sad…” en daarmee raakt hij Oscar ergens waarvan hij zelf niet wist dat het pijn deed. Anderzijds blokkeert Sebastian in zijn interesse voor Arthur, enerzijds vanwege de vrijheid die hij uitstraalt, anderzijds vanuit een verlangen naar de seksuele adolescentie die hij nooit had. Arthur en Sean, de onderwerpen van de obsessies van beide mannen, gaan elk door hun eigen crisis. Zo zoekt Arthur naar de liefde van zijn vriend, de erkenning van Sebastian en lokt ondertussen de aantrekking van (en spanning van potentiële) anonieme app-seks. Sean Stokes wijdde z’n leven aan de vrije liefde, doorstond de eerste bloedrode golven van de AIDS-crisis en reflecteert daar op oudere leeftijd kritisch over.

Relevant en atypisch


Het verhaal speelt zich af tussen de goedkeuring van het homohuwelijk door het Amerikaanse hooggerechtshof en de en aanslag in ‘Pulse’, de club in Orlando. Het boek brengt een eerbetoon aan de slachtoffers. De herkenbaarheid van de gebeurtenissen kunnen bij de lezer een aangename glimlach op het gezicht toveren. Zak Salih weet dan ook een overtuigend hedendaags verhaal te brengen dat de klassieke coming-out verhalen of zelfhatende personage’s die de queer-literatuur jammergenoeg overheersen weet te overstijgen.

“Let’s get back to the party” is geen héél erg goed geschreven boek. Wie op zoek is naar meeslepende zinnen en poëtische omschrijvingen moet niet bij Zak Salih zijn. De thema’s zijn niet de meest klassieke queer-issues, en dat is goed. De regelmatige verwijzing naar kunstwerken (op sommige momenten één per alinea) sporen de lezer aan om die op te zoeken (aanrader!) en vertonen telkens een sterke al dan niet impliciete link met het verloop van het verhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *