Onmogelijke verlangens in ‘Dancer from the dance’

Spread the love


New York in de vroege jaren 70, post-Stonewall en pre-HIV; een cocktail die even explosief als destructief blijkt. Dancers of the Dance kan als reportage over de New Yorkse gay scène wel tellen. Het vertelt het verhaal van Sutherland en Malone. Extravert en in allerlei vormen van drag huppelt Sutherland van kick naar high, met de jonge god Malone in zijn kielzog. Zo extravert als Sutherland, zo introvert is Malone. Voor een hoofdpersonage die we zowel vanuit z’n eigen perspectief als die van anderen leren kennen blijft hij verdacht op de achtergrond. Al dansend zijn beiden op zoek naar schoonheid en liefde. De stad als symbool voor de snelheid en vergankelijkheid waarmee dat alles gepaard gaat.

There’s a crack in everything

Aanvankelijk werkt Malone voor een corporate bedrijf en onderdrukt hij zijn seksualiteit. Hij is net zo intern homofoob als het Amerika van de jaren 70. Hij wordt kwaad wanneer zijn stevig onderdrukte seksualiteit zich naar het oppervlak dringt. En hoe het donkerder het is, hoe helderder licht schijnt, want op een bepaald moment barst hij open en krijgen we Malone in volle glorie te zien. Uit zijn cocon groeit een vlinder die verwordt tot een legende in de underground gay scène in de jaren 70.

Beiden zijn op zoek naar geluk, door anderen te pleasen, door een heel leven te dansen, te drinken en drugs te gebruiken. Te feesten met gelijkgezinden, in een collectieve zoektocht naar authentieke liefde. Liefde die ze verwarren met schoonheid en succes. Liefde die altijd passioneel moet zijn en die niemand lijkt te vinden. Liefde die mythisch en onbereikbaar blijkt. Niemand die wil inzien dat liefde misschien in kleine dingen kan zitten. Dat het ook rust en kalmte kan zijn.

Onmogelijk verlangen

Dancers of the Dance is een mysterieus gay sprookje; de intense sfeer, de extravagante feesten, het mysterie van de liefde, de bijna legendarische status van het hoofdpersonage. De auteur toont hoe de gay scène in de jaren 70 even was, vooraleer ze door AIDS geterroriseerd werd. Hij verheft de stem van een generatie en schreef, volgens Edmund White, met Dancers de eerste echte gay novel. (Zo schrijft Alan Hollinghurst in de introductie.)

Net als het beschreven uitgaansleven is het boek flitsend en leest het soms als een stream of consciousness. In combinatie met het alomtegenwoordige alcohol en drugsgebruik, de zoektocht naar passie en plezier en de outcast-status van de hoofdpersonages volgt de roman de traditie van de Beat Generation.

Voor wie die periode wil beleven of herbeleven, voor wie ervan overtuigd is dat Grindr de romantiek van de mannenliefde verstikte of voor wie houdt van een rauw verhaal onder een dikke laag glitter: Dancers of the Dance is iets voor u.

Geschreven door Andrew Holleran en voor het eerst gepubliceerd in 1978.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *