‘RELEASE’ van Patrick Ness toont het verschil tussen liefde en verliefdheid

Adam is zeventien en homo. Als zoon van een Amerikaanse conservatieve pastoor is dat allesbehalve ideaal. De relatie met zijn ouders en broer is dan ook niet optimaal en net iets problematischer dan van een doorsnee tiener met zijn gezin. Daarnaast doet hij wat weekendwerk bij een multinational, waar zijn baas nogal handtastelijk is en […]

Plichtsmoeheid en anachronismen – #11

Voor wat hoort wat. Zo zijn we opgevoed; je krijgt een snoepje als je flink bent, je staat bij elkaar in het krijt en je ruilt Pokémonkaarten op de speelplaats. Een geheim voor een geheim. We zijn geen volk dat de aanleg heeft om volledig altruïstisch iets voor een ander te doen. Relaties bestaan uit trade-offs, kosten-batenanalyses en het vinden van balansen. En dat blijkt verbazend goed te werken.

‘Jonny Appleseed’ van Joshua Whitehead, over een trotse two-spirited indigiqueer

‘Jonny Appleseed’ is het coming-of-age verhaal van een indigene Canadese jongen. Jonny is een two-spirited Indigiqueer en trots. Ambitieus maar aan de rand van de samenleving, moet hij zijn eigen boontjes doppen en dat doet hij door het aanbieden van private onlinesessies met mannen van over de hele wereld.

Tijdreizen en leefwereldtoerisme – #10

Samen met eindeloos veel fantasie en science-fiction boeken brengen de kwantumfysica en -mechanica ons het concept van parallelle universa. Niet dat ik daar een snars van begrijp. Maar net als parallelle universa bestaan verschillende leefwerelden naast en door elkaar, vaak met grote onderlinge gelijkenissen, maar altijd wat verschil. En verschillende leefwerelden, daar kom ik wel mee in aanraking. Er zijn evenveel variëteiten op de werkelijkheid als er mensen zijn. En hoewel we dat al even weten, wordt het in tijden als deze soms pijnlijk duidelijk. 

Liefde voor West-Vlaanderen (Bekaertdraad) – #9

Ge zijt meer dan een lap grond. Een huid eerder. Zilt aan zee en gegroefd door het verleden. Vol kraters van bommen en kloven van stellingenoorlogen. Zorgvuldig bewerkt de boer zijn land met een dagcrème van mest en pesticiden.

Volwassenen zijn pubers die pubers pubers noemen – #8

Het heeft mij toch wat tijd gekost om mij over de ontgoocheling heen te zetten. Misschien ben ik te lang naïef geweest, en ben ik dat nog steeds vaker wel dan niet. Naïef omdat ik de neiging heb volwassenen als onfeilbaar in te schatten. Ingegeven door zinnen die volwassenen, zonder teveel nadenken, naar hun kinderen smijten: ‘je zal dat later wel begrijpen’, ‘dat mag niet om dat ik dat zeg’ (implicerend dat zij de waarheid kennen). We groeien op met de idee dat volwassenen weten waar ze mee bezig zijn.

KapotgeSWOT: een korte analyse – #7

Met het welberekend risico wollig te klinken: het postcoronatijdperk komt eraan. Dat is, afhankelijk van hoe lang deze coronaperiode nog duurt, alle grote golven en curves inbegrepen, toch iets om nu al even bij stil te staan. Dat die periode een nieuw tijdperk inluidt, dat zullen we nog moeten zijn. Hoe dan ook, het brengt enkele kansen en mogelijkheden met zich mee, maar ook enkele bedreigingen. Ik wil het geen SWOT-analyse noemen (na drie jaar sociaal werk ben ik wat kapotgeswot), maar het zou zoiets kunnen zijn.

‘t Beste van het varken is de stoofvleessaus – #6

Blijkbaar blijven we nog even binnen de landsgrenzen en gaan we komende maand alvast niet op reis. Er wordt gezegd dat reizen de blik verruimt, dat het je met jezelf confronteert. Dat je jezelf tijdens en na zware inspanningen, nieuwe ontmoetingen of in andere omgevingen tegenkomt. Als je op jezelf bent aangewezen, dan leer je en transformeer je. Het verandert je leven.

Hangmatten, maancycli en loze beloften – #5

Met tijd om te vullen en geen onmiddellijk zicht op een buitenlandse reis, ga ik op vaak stap in eigen buurt. Kwestie van dat vakantiegevoel in eigen streek wat op te roepen. Als je tijdens een wandeling, geïnspireerd op de instagramposts van wandelingen van anderen, een vleugje zonnecrème ruikt terwijl je zonnebril de wereld oranje kleurt, een outfit draagt waar je je anders enkel in het buitenland aan waagt, wel dan is dat perfect gelukt. Tijdens die wandelingen en fietstochten kom je in stukken en straten waar je nooit eerder was. Dat draagt bij aan dat gevoel.

De impact van impact (over bullshit jobs) – #4

Toen ik gisteren, na het applaus, mijn blijdschap over de ingang van het verlengde weekend aan de buren verkondigde, keken ze me allemaal wat vreemd aan. Ik ben blij dat het weekend is, want de dagen lijken snel te gaan maar de weken gaan traag. Nog steeds lijkt het alsof er te weinig uren in een dag zijn om alles rond te krijgen, maar het weekend laat telkens op zich wachten. Mensen zijn bezig met dingen waar ze anders weinig tijd voor nemen. Dingen te creëeren, te veranderen, op orde te zetten. We zijn blij met het resultaat en stiekem wat trots op de impact van ons werk.